مىفرمايد : فَأَتْبَعَ سَبَباً حَتَّى إِذا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَها تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ . پس ذو القرنين به راه افتاد تا اينكه به محل غروب خورشيد رسيد و خورشيد را چنان يافت كه در چشمه گرم لجن‌آلود ( حمئه ) غروب مىكند . سفر به شرق پس از پايان امور استان سيچوان در غرب ، شىهوانگ از راه جنوب براى رسيدن به شرق چين ، ضمن نبردهاى سخت با سركشان محلى ، ايالات يوئى و چئو و يوانك سى ، را پشت سر مىگذارد . « 1 » استاد كامبوزيا اين سفر را منطبق با اين قسمت قرآن مىداند كه : ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَباً حَتَّى إِذا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ . سپس به راه افتاد تا اينكه به كرانه‌هاى خاورى رسيد . شىهوانگ براى رفاه مردم دستور مىدهد كه در بين شهرها راه‌سازى شود . « 2 » اين فرمان را با جمله آخر آيه قبل : سَنَقُولُ لَهُ مِنْ أَمْرِنا يُسْراً ( آسانى و رفاه مقرر خواهيم داشت ) انطباق مىدهد . شرق چين تا مصب رود يانگ تسه كيانگ منطقهء حاره استوايى است كه داراى تابستانى بسيار گرم و زمستانى معتدل است . اين بخش منطبق با اين قسمت از آيات ذو القرنين است كه مردمان آن را عريان و بدون لباس معرفى مىكند : لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِها سِتْراً . امروز هم برهنگى در سواحل و جزاير پراكنده چين و ژاپن و حتى نواحى هند و چين

--> ( 1 ) . تاريخ چين ، ص 7 . ( 2 ) . همان ، ص 211 .